برای مشاهده شعبه ۲ این وبلاگ میتونید به آدرس زیر مراجعه کنید :

WWW.Ehsan_Alikhani60.mihanblog.com           

احسان علیخانی:«اشتباهم این بود كه خودم را به خاطر مهمان‌هاي برنامه هزينه كردم»
  علیخانی به دلیل انتقاد از وزیر راه برای همیشه از تلویزیون رفت .
آخرين قسمت از برنامه «ماه عسل» در حالي به روي آنتن رفت كه پخش زنده آن متوقف و به جاي آن پيام‌هاي بازرگاني به روي آنتن رفت.  آخرين قسمت از برنامه «ماه عسل» كه در ايام ماه مبارك رمضان به طور زنده روي آنتن مي رفت، روز عید فطر پخش شد.
بنابراين گزارش، در دقايق پاياني اين برنامه عليخاني اعلام كرد كه اين آخرين اجراي من در برنامه «ماه عسل» است و ديگر مجري اين برنامه نخواهد بود. وي در بخشي از اظهارات خود گفت: ما مي‌رويم تا كساني كه از ما بهتر هستند به اجراي اين برنامه بپردازند. بسياري نسبت به اين برنامه لطف داشتند اما برخي هم نسبت به لحن و نوع كلام من در اين برنامه اعتراض داشتند.همچنين او در ادامه سخنان خود به كم تحملي برخي از مسئولان اشاره كرد كه نمي‌توانند حتي نقدهاي بسيار معمولي را تحمل كنند. اين برنامه بخش‌هاي معنوي نيز داشت كه ما از آنها بهره برديم كه برخي متوجه اين بخش معنوي نشدند.
عليخاني در حال صحبت با بينندگان بود كه اين برنامه يكباره و حتي بدون پخش شدن تيتراژ پاياني قطع و به جاي آن پيام بازرگاني به روي آنتن رفت. پس از پايان پيام‌هاي بازرگاني نيز پخش تكرار قسمت پاياني مجموعه تلويزيوني «پنجمين خورشيد» به كارگرداني عليرضا افخمي آغاز شد و اين در حالي بود كه احسان عليخاني از اين برنامه به عنوان آخرين اجراي خود ياد مي‌كرد و خود را از اين پس «يك بيننده تلويزيون» مي‌ناميد.
اين مجري و يكي از تهيه‌كنندگان ويژه برنامه «ماه عسل» پيش از آخرين برنامه گفت: داشتن جسارت يكي از ويژگي‌هاي مهم يك مجري است و گوينده‌اي كه جسارت نداشته باشد فرقي با يك بازيگر ندارد.
احسان عليخاني درباره بازخوردهاي اين برنامه در ميان مردم و اين‌كه آيا آمار مشخصي از سوي روابط عمومي سازمان در اين‌باره به آن‌ها ارايه شده است يا خير؟ گفت: واكنش‌هايي كه نسبت به برنامه نشان داده شد، چه از طريق تلفن و اس‌ام‌اس، و چه از طريق مطبوعات و مردم، حاكي از اين است كه برنامه ديده شده است؛ روابط عمومي سازمان هم آماري به ما نداده است، ولي از حجم بالاي تماس‌ها و واكنش‌هاي مردم خبر داده است كه در ميان آن‌ها و بد هم وجود دارد.
وي درباره ميزان واكنش‌هاي منفي و انتقادهاي مردم نسبت به اين برنامه اظهار كرد: آن‌چه اهميت دارد اين است كه برنامه ديده مي‌شود، حال ممكن است برخي نوع اجرا را دوست نداشته باشند، يا اين‌كه از فلان مهمان برنامه خوششان نيايد.
عليخاني در پاسخ به اين پرسش كه به نظر مي‌رسد معيار شما براي انتخاب مهمان‌هايتان استثنابودن آن‌ها در حوزه خاصي بوده است، آيا مبناي مشخص و تحقيق و پژوهش خاصي براي انتخاب مهمان‌ها و و تعيين اين استثنا بودن آن‌ها وجود داشته است؟ گفت: مهمان‌هايي كه دعوت كرديم لزوما استثنايي نبودند، ولي كساني را آورديم كه از بطن مردم‌اند، قصه و غصه‌هاي زيادي دارند، ولي در طول سال ديده نشده‌اند.
وي ادامه داد: چند روز قبل از آغاز برنامه دور هم جمع شديم و از طريق مطبوعات، اينترنت و دوستان مختلفي كه در شهرستان‌ها داشتيم يك ليست 70، 80 نفره جمع‌آوري و آن‌ها را اولويت‌بندي كرديم و سپس به سراغ آن‌ها رفتيم.
مجري برنامه‌ي «ماه عسل» اظهار كرد: برخي از مهمان‌ها را نيز مردم از طريق اس‌ام‌اس به ما معرفي كردند كه البته از ليستي كه فراهم كرده بوديم تعدادي علي‌رغم اين‌كه قصه‌هاي جذابي داشتند راضي نشدند كه در برنامه ما شركت كنند، چون دوست نداشتند قصه‌هايشان رسانه‌يي شود.
وي با بيان اين‌كه امسال مهمان‌هاي شهرستاني ما نسبت به سال‌هاي گذشته بيشتر بود، در پاسخ به اين پرسش كه آيا به دنبال اين بوديد كه از افراد برجسته و سرشناس كشور در حوزه‌هاي مختلف دعوت كنيد ولي به دليل محدوديت‌هاي رسانه‌اي و يا احتمالا ممنوع‌التصوير بودن آن اشخاص موفق به اين كار نشديد گفت: ما به هيچ وجه به دنبال دعوت از افراد و شخصيت‌هاي برجسته نبوديم، ولي در موارد معدودي به دليل برخي مسؤوليت‌ها نتوانستيم از افرادي براي شركت در برنامه دعوت كنيم.
عليخاني درباره‌ي اهميت جسارت داشتن مجري در اجراي زنده و اين‌كه اين جسارت به گونه‌اي باشد كه از عرف و آن‌چه رسانه، مخاطب و مسوولان برمي‌تابند خارج نشده و به پررويي تعبير نشود، گفت: بدون شك داشتن جسارت يكي از ويژگي‌هاي مهم يك مجري است و گوينده‌اي كه جسارت نداشته باشد، فرقي با بازيگر ندارد. البته جسارتي كه مثبت و مورد قبول مردم باشد.
وي ادامه داد: من به عنوان گوينده ملزم هستم مثل مردم فكر كنم، چون نماينده مردم در رسانه و شاهدي از واكنش‌هاي آن‌ها هستم، اصلا وظيفه من به عنوان گوينده اين است كه مثل مردم تعجب كنم، گريه كنم، سوال كنم، بخندم و ...
مجري و تهيه‌كننده ويژه برنامه «ماه عسل» در پاسخ به اين پرسش كه به اعتقاد برخي از بينندگان برنامه جسارت شما گاهي به سمت پررويي مي‌رود نظر شما در اين‌باره چيست؟ اظهار كرد: من اعتقاد ندارم كه اين اتفاق افتاده باشد به هرحال هركسي سليقه‌اي دارد اما كاري كه من امسال شايد به اشتباه انجام دادم اين بود كه خودم را به خاطر مهمان‌هاي برنامه هزينه كردم.
وي توضيح داد: برخي از مهمان‌ها اولين‌بار بود كه پشت دوربين قرار مي‌گرفتند، استرس داشتند يا ظرفيت صحبت‌كردن را نداشتند، من خودم را در مواقعي ظالم نشان دادم تا مظلوميت مهمان برنامه نشان داده شود و اين فرق برنامه ما با برنامه‌هاي ديگر است.
عليخاني درباره هماهنگ‌شدن خود و مهمان‌ها قبل از آغاز برنامه نيز اظهار كرد: من هرگز قبل از برنامه با مهمان‌ها حرف نمي‌زنم چون مي‌خواهم گفت‌وگو بكر و مستند باشد.
وي در پاسخ به اين پرسش كه اين عدم هماهنگي قبل از برنامه شايد اين شبهه را در بينندگان به وجود بياورد كه شما آماده نيستيد يا مطالعه نداشته‌ايد گفت: اين‌كار سخت و به نوعي ريسك است، اما من دوست دارم مهمانم را اولين‌بار روي آنتن ببينم و به او سلام كنم. البته درباره موضوع گفت‌وگو و كليات آن از قبل فكر مي‌كنم.
وي ادامه داد: مطمئن باشيد من از همه كساني كه برنامه را مي‌بينند مهمان‌هاي دعوت‌شده را بيشتر دوست دارم و برايم مهم است كه آن‌ها محبوب از استوديو بيرون بروند.

گفت و گویی صمیمی با احسان علیخانی

پنج سال است به خاطر لطف مردم اجرا می‌کنم

احسان علیخانی که از ابتدای ماه رمضان امسال برنامه "ماه عسل" را اجرا می‌کند، حضور در برنامه مناسبتی شبکه سه و پنج سال اجرا در تلویزیون را صرفا به خاطر لطف مردم و استقبال مخاطبان می‌داند.

به گزارش خبرنگار مهر، نوع اجرای علیخانی در برنامه ماه رمضان شبکه سه و برخی برخوردهای او با میهمانان "ماه عسل" موافقان و مخالفان زیادی دارد. این مجری جوان که چند سال پیش ناگهان جانشین فرزاد حسنی شد و حالا دیگر به مجری ثابت این برنامه شده است. با او درباره اجرا، "ماه عسل" و... سخن گفته‌ایم.

* برای شروع بگویید خودتان را چقدر مجری موفقی می‌دانید؟

ـ احسان علیخانی: این سئوال را من نباید جواب بدهم. این را باید از مخاطب بپرسید.

* چرا اجرای یک برنامه زنده را در یک ساعت پربیننده اجرا می‌کنید؟

ـ به خاطر لطف مردم پنجمین سالی است که اجرا می‌کنم. مردم من را دوست داشتند. اگر عالی‌ترین مقام کشور هم یک مجری را به برنامه زنده معرفی کند ممکن است در ابتدا او را به برنامه راه بدهند، اما وقتی اجرای او بد باشد همان مقام روز دوم می‌گوید مجری برنامه را تغییر بدهند. اجرا جایی نیست که رانت به درد شما بخورد، چون همه اظهار نظر می‌کنند. یک وزیر ممکن است بد عمل کند اما 50 نفر کار او را آنالیز می‌کنند، ولی کار ما طوری است که 70 میلیون درباره آن اظهار نظر و انتقاد می‌کنند.

* شما می‌گویید مخاطب شما را قبول دارد، برای همین روی آنتن اجرا دارید؟

ـ صد درصد. چیزی غیر از این نیست.

* یعنی 70 میلیون مخاطب شما را قبول دارند!

ـ منظورم همه مخاطبان نبود. ما منتقدان سرسخت بسیار جدی هم داریم که اصلاً دوست ندارند برنامه را بینند، ولی کسانی هم هستند که برنامه را می‌بینند. در همه جای دنیا رسانه همین است. همه برنامه را نمی‌بینند. کاملاً سلیقه‌ای است.

* لحن و نگاه شما در اجرا به میهمانان برنامه از بالا به پائین است. البته کلمات ایرادی ندارد، اما لحن‌ چرا.

ـ این را کی می‌گوید؟ این نظر شما است یا مردم؟

* نظر من است.

ـ پس نظر جمع نیست. نظر یک نفر مثل شما است.

* خب من به عنوان یکی از مخاطبان حق دارم اجرای شما را ارزیابی کنم.

ـ صد درصد می‌توانید اظهار نظر کنید. من برای لحن تعریف دارم. لحن بد به نظر من یعنی فحش، وقاحت و بی‌ادبی.

* چرا وقتی میهمان شما مشغول حرف زدن است، شما وسط بحث مسیر را تغییر می‌دهید؟

ـ ما از آوردن میهمان هدف داریم. شک نکنید من میهمان را ول نمی‌کنم.

*مثلاً در یکی از برنامه‌ها میهمان برنامه دختری بود که همراه پدرش آمده بود. دختر بعد از چند ماه کما و پشت سر گذاشتن جلسات فیزیوتراپی بهتر شده بود. در آن برنامه پدر دختر داشت شرایط آن زمان را می‌گفت و اینکه پزشکان ما روانشناسان خوبی باشند، اما شما بحث را قطع کردید و به دختر گفتید چرا به پدرت این طوری نگاه می‌کنی!

ـ شنیدن یک بحث تخصصی درباره پزشکان بهتر است یا نگاه معصومانه دختر به پدرش. اجرا به مراتب سخت‌تر از بازیگری است. شما باید تمرکز زیادی داشته باشید. حواستان به همه چیز باشد. مجری هویت برنامه است. قرار نیست کنار میهمان بنشیند و مرتب با او پاسکاری کند. مجری باید تحلیل خودش را ارائه دهد. من هم سعی می‌کنم مثل مخاطبم باشد. وقتی او می‌خندد من هم بخندم.

* مسلماً مجری برنامه باید هدایت‌‌کننده مباحث باشد، اما نه اینکه بحث را بیراهه بکشاند.

ـ اگر شما قبول دارید مجری باید هدایت‌کننده باشد، بنابراین صلاح دانستم محور بحث را عوض کنم. در آن برنامه‌ که مثال زدید با حرفی که من به آن دختر زدم یکی از زیباترین پلاتوها درآمد. البته درست می‌گویید. من هم وقتی کاری را می‌بینم خیلی بدسلیقه‌ام. هر برنامه‌ای را نگاه نمی‌کنم. به عنوان مخاطب می‌نشینم و چند ایراد هم می‌گیرم. ما دو دسته مخاطب داریم. یا ما را دوست دارند یا دوستمان ندارند.

برای من جالب است اگر دوستمان ندارند چرا نگاه می‌کنند. اگر در این برنامه من مرتضی مهرزاد را اذیت نمی‌کردم چیزی نمی‌گفت یا مادر او فردای آن روز که به برنامه آمدند به من زنگ نمی‌زد. گریه نمی‌کرد تا بگوید بچه من را زنده کردی. مشکل ما این است فاصله جسارت و وقاحت را در فرهنگمان نشناختیم. مردم کلی حرف برای گفتن و خیلی دغدغه دارند، اما وقتی یک مجری در سن و سال من این حرف‌ها را می‌زند. می‌گویند وای بچه پررو!

* نوع بیان شما ایراد دارد.

ـ نه اینطور نیست. برخی دوستان ما یک سوپراستار می‌آورند. در این برنامه‌ها مجری هم نیاید او بلد است صحبت کند، حتی اگر بیل جلویش بگذارند با او حرف می‌زند، اما ما میهمانانی به برنامه دعوت می‌کنیم که وقتی از پله‌های ساختمان تولید بالا می‌آید دست و پایش می‌لرزد، حتی بسم الله الرحمن الرحیم هم به دلیل استرسی که دارد نمی‌تواند درست بگوید. بنابراین با هر یک از میهمانان باید با ترفندی حرف بزنم. مثلاً مهمانی داشتیم که احساس می‌کردم اگر او را عصبی نکنم نمی‌تواند حرف بزند.

* در برنامه "ماه عسل" با آنکه بارها تاکید کرده‌اید شعاری نیست، اما خیلی شعار می‌دهید. به خصوص وقتی از افراد خیّر در برنامه دعوت می‌کنید مثل همان خواهر و برادری دانشجو که در کمیته امداد فعالیت می‌کردند.

ـ یک جاهایی شعار قشنگ است. اذان چند دفعه در طول روز پخش می‌شود. می‌خواهید اذان را حذف کنید تا ریا نشود.

* اما اذان را نمی‌توان با یک برنامه اجتماعی مقایسه کرد.

ـ وقتی شما از جایی رد می‌شود یک نفر فوت کرده، می‌گویید الله اکبر. این یک صحنه مذهبی است یا اجتماعی؟ اذان در دهان شما شعار است. ما در "ماه عسل" دنبال شعاری هستیم که پشت آن شعور باشد. من در برنامه از کلمات عربی یا قرآن استفاده نمی‌کنم، چون برنامه مذهبی نیست و به درد من نمی‌خورد. من هم توانایی آن را ندارم. ما دنبال شعور هستیم تا شعار. وقتی در برنامه از افراد خیّر دعوت کردیم. من هم دوست ندارم، چون ریا می‌شود، اما ما در این زمانه مجبوریم چرا که در دوره حضرت علی (ع) زندگی نمی‌کنیم تا هر کس بداند چه می‌کند. هدف ما فرهنگسازی است.

* شما که هدفتان فرهنگسازی است، چرا تلنگرتان نسبت به مسئولان کمتر است؟

ـ اتفاقاً تلنگرم من به مسئولان کم نیست. مثلاً در همان برنامه خواهر و برادر دانشجو وقتی گفتند آرزوی یک بچه یک تکه گوشت مرغ است، گفتم متاسفم برای مملکتی که دم از عدالت علی (ع) می‌زند، اما آرزوی یک بچه یک تکه مرغ است.

* در این برنامه این حرف را زدید، اما در چهار برنامه قبل از آن اینطور نبود؟ در واقع گزند به مسئولان در برنامه‌ سال‌های گذشته بیشتر بود.

ـ  شاید با خیلی از حرف‌های شما موافق باشم، اما با این موافق نیستم. چون ما در "ماه عسل" مردم را بغل گرفتیم و به مسئولان نگاه کردیم. اتفاقاً به دوستان گفتم ما در "ماه عسل" به اندازه دو سال گذشته حرف زدیم. در این برنامه من فتوایی از آیت‌الله فاضل لنکرانی گفتم که آقایان مدیر و مسئول نمی‌خواهد مستحبات انجام دهید، بروید مشکل مردم را حل کنید. یا درباره تصادفات خیلی حرف زدیم. یا در گفتگو با آقای نیری گفتم مردم ولی نعمت ما هستند، چرا که در جشن نیکوکاری بیشترین کمک را می‌کنند.

* و صحبت آخر.

ـ ممنونم از محبت شما.

مرا دوست نداشتند اما برنامه ام را ديدند!
اگر تمام مدت زمانى را كه پيش از اين مصاحبه، صرف گفتگوهاى خودمانى با احسان عليخانى كرده بودم محاسبه كنم، فكر مى‏كنم من و او در سه چهار سال گذشته، حدود پنجاه، شصت ساعت با يكديگر همكلام بوده‏ايم. با اين وجود تمام دقايق اين مصاحبه برايم «تازگى» داشت، ضمن آن كه اعتقاد دارم اين مصاحبه مى‏توانست حداقل سه، چهار ساعت ديگر ادامه پيدا كند و لااقل براى خودم «جذاب» باقى بماند. حرف‏هايى كه احسان عليخانى درباره علاقه‏هايش به سينما زد، فوق‏العاده «بكر» و جديد بود و وقتى قرار شد درباره وضعيت عمومى تلويزيون حرف بزنيم نيز از محافظه‏كارى‏هاى مرسوم، فاصله زيادى گرفت.

    درسته که بهار نیست . درسته که پائیزه    هیچ برگی اما امروز از عشقت نمی ریزه

            *   ۱۵ آبان سالروز میلاد پاکت مبارک !  *

                   برای رسیدن راهی جز رفتن نیست

احسان علیخانی مجری مشهور و دوست داشتنی تلویزیون با همان اعتماد به نفس بالا که توی متن مصاحبه هم کلی روی آن تاکید داشت رو به روی ما نشست و با حوصله به سوالات ما پاسخ داد . حساسیت ویژه احسان در انجام مصاحبه حس کنجکاوی ما را بد جوری بر انگیخت تا بالاخره وقتی پای صحبت هایش نشستیم فهمیدیم که او حق دارد که اینقدر برای مصاحبه سخت بگیرد . چند وقت پیش دوستان و همکاران ما در مجله ی " به قول ما مطبوعاتی ها " : بد جوری تو کار احسان گذاشته بودند و با تحریف حرفهایش باعث شده بودند که نگاه وی نسبت به جامعه خبری و ژور نالیستی کاملا و به طرز مشهودی پر سوء ظن و منفی باشد . سوای این مسائل و با توجه به موفقیت فوق العاده برنامه ماه عسل که در ایام ماه مبارک رمضان از شبکه سوم پخش شد دلمان می خواست جوابهایی که احسان به ما می دهد به دور از هر گونه بی اعتمادی صریح و شفاف باشد که تا حدود خیلی زیادی هم اینطور شد و حالا متن مصاحبه روبروی شماست بدون کوچکترین دستکاری و تصحیح . حوالی خیابان شریعتی و دفتر کاری احسان و دوستانش با دکوری بسار شیک و کلاسیک محلی بود که این مصاحبه در آن انجام شد و قبل از هر چیزی یک تشکر ویژه و جانانه از آقای حسن هندی عکاس مجرب سازمان صدا و سیما داریم که در رساندن CD عکسهای پشت صحنه برنامه ماه عسل کمک شایان و قابل تقدیری به ما کردند و بی هیچ چشمداشتی نهایت همکاری  را با ما داشتند از ایشان تشکر می کنیم  و شما را به خواندن این مصاحبه کاملا متفاوت دعوت می کنیم .

* احسان علیخانی از جزر ومد خودش رو جا انداخت و توی صبح آمد به اوج رسید .خودت احسان علیخانی ماه عسل رو برامون نقد کن ؟

ببین ماه عسل با جزر و مد فرق می کرد . جزر و مد 2 سال پیش بود و الان من جزء یکی از 2 تهیه کننده ماه عسل بودم و طراح برنامه و به خاطر همین برام عزیز تره و کلا 40 درصد از اون چیزی که مد نظرم بود رو فکر می کنم تونستم انتقال بدم .

* خودت فکر می کنی تو کدوم یکی از این برنامه ها با مخاطب بهتر رابطه برقرار کردی ؟

یقینا صبح آمد . چون خودم بودم چون راحت بودم سه ساعت برنامه صبحگاهی بود منم پر انرژی بودم و یه صبحانه توپ می خوردم و سر حال و قبراق اجرا می کردم و درگیری های تولید و تهیه رو هم نداشتم . برنامه دم افطار فرق می کنه . مردم تو اون لحظه ها فشارشون افتاده و حوصله بحث چالشی رو ندارن . مردم باید تو اون لحظه ها یه برنامه آرامش بخش ببینن . خیلی سخت بود . در کل ماه عسل رو بیشتر از صبح آمد دوست داشتم ولی توی صبح آمد راحت بودم .

* ماه عسل شباهت های زیادی با کوله پشتی و جزر و مد داشت . فکر نمی کنی دلیلش تهیه کننده مشترک کار و یکنواختی سلیقه بود و اینکه تکراری بشه سوژه هاش ؟

کوله پشتی یه کار مشترک بود از فرزاد حسنی و علی زاهدی مهر و به نظرم یکی از بهترین کار های بعد از انقلاب بود چون یه امضا داشت برای خودش . جزر و مد هم یه شباهت هایی با کوله پشتی و فضای اون داشت ولی ماه عسل به نظر من هم  از لحاظ  ساختاری  و هم محتوایی یک برنامه صد در صد متفاوت و مجزا بود .

* ولی مهمونهای کوله پشتی و ماه عسل خاص بودن ؟

نه نه من اینو معتقد نیستم ! توی کوله پشتی 4 به دنبال چهره هایی  بودن که اکثر مردم اونا رو می شناختن و فقط می خواستن زاویه های جدیدی از زندگی اونا رو نشون بدن . ولی توی ماه عسل از همون اول که ما نشستیم و برنامه ریزی و مشورت کردیم قرار شد کسایی رو بیاریم که بیشتر برای مردم ناشناس باشن ولی قلبهای بزرگی دارن . کسایی که شاید ما خیلی راحت از کنارشون رد بشیم ولی اونا حرفهای زیادی برای گفتن دارن حرفهایی که واقعا آدم رو تکون می دادن .

* طرح دکور رو کی داده بود ؟ اینکه از کارهای خوب اثر گیری بشه خیلی خوبه ولی نه اینکه دکور برنامه فرانسه 24 مو به مو توی ماه عسل و شاید کوله پشتی اجرا بشه !

من از تو می پرسم : کدوم یکی از برنامه ها و کلا آثار هنری مون مولفش خودمون بودیم ؟ به جز استثناهایی مثل موسیقی سنتی و خطاطی و شاید بعضی نقاشی هامون.

* ما از هر چیز خوب می تونیم الگو برداری کنیم ولی تا این حد ؟

ببین ما توی همین تلویزیون مون می تونیم با 2 میلیون هم دکور بزنیم میشه دکور رو کشید بیرون و رنگش کرد و دوباره واسه یه جای دیگه ازش استفاده کرد بدون اینکه کسی بفهمه ! ولی ما هزینه کردیم ما خواستیم که بیننده حتی اگه از اجرای احسان علیخانی خوشش نیاد معنویت دکور به مخاطب آرامش بده و تو اون ساعت هایی که همه بی حال اند  و حسابی فشارشون افتاده پایین بهشون انرژی مثبت القا کنیم این ضعف نیست , قشنگه من نمی دونم شما چرا اصل برنامه رو ول کردید و چسبیدید به دکور ؟! راجع به برنامه صحبت کنیم .

* باشه فقط یه سوال دیگه این دکور رو باید به نام کی بزنیم ؟

پیمان قانع خیلی زحمت کشید واسه دکور ولی من به شخصه می ترسیدم که در نیاد . خیلی سخت بود ولی پیمان عالی بود . حتی من می دیدم که پیمان همون جا وسط  استودیو نماز می خوند و دعا می کرد که کار معنویش رو بتونه انتقال بده .

 * راجع به اجراهات توی ماه عسل بگو تا چه حدی تونست توقعات شخصیت خودت رو بر آورده کنه ؟

40 درصد مثل خود برنامه ولی خوب سلیقه ایه دیگه .

* فکر می کنی اون 60 درصدی که نظرت رو جلب نکرد چی بود ؟

مرسی سوال خوبیه ببین عادل فردوسی پور 90 رو اجرا می کنه و بیننده هاش همه فوتبالی اند ولی ماه عسل چی بود ؟ یه روز ترانه میلادی , یه روز دختر چه گوارا , یه روز جاتباز شیمیایی , یه روز جواد رضویان , قلعه نوعی و ...

خوب حالا ببین من چقدر تنوع مخاطب دارم و عادل چقدر ؟ آدم های مختلف , یه عده از اجرای من خوششون میاد و یه عده هم نه . ولی من نباید با نظر اونا مغرور یا نا امید بشم . من کار خودمو می کنم نظرات اونا رو هم می شنوم .

* نمره 100 رو تقسیم کن بین خصوصیات یک مجری خوب ؟

40 تیپ و قیافه , 30 فن بیان , 30 اطلاعات عمومی . اینو سلیقه مردم می گه .

* شما چقدر از اینا رو دارید ؟

اینو دیگه من نمی تونم بگم مردم باید بگن .

* مهمونهایی که دعوت می کردی به برنامه با نظر کی انتخاب می شدن ؟

من , علی زاهدی مهر , شبکه .

* فکر می کنی مردم کدوم دسته از مهمون هات رو بیشتر دوست داشتن ؟

ناشناخته ها رو چون صداقت ویژه ای تو کلامشون بود.

* کدوم یکی از از برنامه هات توی ماه عسل اون چیزی نبود که فکرشو می کردی ؟

بود ولی نمی تونم اسم ببرم سه چهار تا بود که خیلی حوصله مو سر بردن و اعصابم خرد شده بود .

* کدوم برنامه بیشتر از همه رو خودت تاثیر گذاشت ؟

خیلی بود مثلا لوچیانو , علی اکبر , ترانه میلادی , واقعا یه حرفهایی می زدن که آدم رو تکون می داد .

* امیر قلعه نوعی یکی از مهمانان شناخته شده بود که شدیدا تحت تاثیر جو معنوی استودیو قرار گرفته بود راجع به اون برنامت صحبت می کنی ؟

امیر خان یه ایرونی تموم عیاره سر یه اتفاق اومد و سرمربی تیم ملی شد . صراحتش رو دوست دارم من ایشون رو آوردم به برنامه ام برنامه خیلی خوبی بود و همین که ایشون برای اولین بار توی برنامه ماه عسل از مردم بابت عدم نتیجه گیری عذر خواهی کردن فکر کنم به اندازه 300 قسمت سریال می ارزید .

* اینکه اول برنامه به مهمون هاتون گفته بودید که سلام و احوالپرسی نکن طرح شما بود ؟

آره نمی خواستم زیاد درگیر این مسائل بشیم زمان من خیلی نبود که 10 دقیقه هم بخوایم برای این کار بذاریم .

* چندین نفر از مهمون هات تحت تاثیر جو قرار گرفتن و گریه کردن چی می شد که انقدر روی مهمون هات تاثیر می ذاشت ؟

جواد رضویان اومد و راجع به امام زمان حرف زد و گریه کرد . هیچ اتفاقی نیفتاد . ماه عسل یعنی ماه تراوش احساسات داخلی مون بدون هیچ پرده ای . این احساسات قشنگ یه آدمه من می خواستم که مهمون هام راحت باشن این برنامه یه برنامه مهمان محوره اگه مهمون می خواد داد بزنه جیغ بزنه دعوا کنه بزار راحت باشه ...

* قبل از هر برنامه راجع به برنامه بعدیت و مهمان بعدی چقدر مطالعه و تحقیق می کردی که به قولی پیشش کم نیاری ؟

خیلی از مهمون های ما تو روز مشخص می شدن و اصلا با مطالعه قبلی جلوی مهمون نمی نشستم . هر چی توی لحظه به ذهنم می رسید می پرسیدم و بحث می کردم .

* برای کشوندن کدوم یکی از مهمون هات به برنامه اذیت شدی و کسی بود که سر کارتون بذاره ؟

هیچ کدوم با لطفی که خدا به ما داشت و همه چی خود به خود جور می شد . نه هیچکس خدا رو شکر بد قولی نکرد .

* برنامه ای که با حضور  ترانه میلادی بود به طرز فوق العاده ای تاثیر گذار بود . همه اون حرفهایی که ایشون می زدن فی البداهه بود یا قبلا آماده کرده بودن ؟

بله با ترانه میلادی من قبل از برنامه حتی یک دقیقه هم صحبت نکرده بودم ایشون به قدری عالی و تاثیر گذار حرف زد که جناب آقای رئیس جمهور هم زنگ زدن و تشکر کردن .

* اینکه برنامه تیتراژ نداشت و اسمی از عوامل سا خت و تولید نبود قشنگ به نظر نمی آید ؟

همه مجموعه ماه عسل به موفقیت این برنامه فکر می کردن و قرار شده بود که از طرف سازمان یک قدر دانی ویژه از کلیه آنها صورت گیرد .

* راجع به ترانه های تیتراژ هم صحبت کنیم در آخر برنامه که معمولا پخش نمی شد و اگر می شد تو سوالات آخرت را از مهمان می پرسیدی در حین پخش ؟

محسن یگانه خیلی زحمت کشید . شهاب اکبری کار تنظیم کنندگی را بر عهده داشت و شاهرخ شریفی نیا هم کار استودیو و صدا را بر عهده گرفته بود . یک تشکر ویژه هم از روزبه بمانی ترانه سرای کار می کنم که واقعا با کلام تاثیر گذارش کار بزرگی را انجام داد . فرزاد فرزین و فرزاد فتاحی هم زحمات زیادی کشیدند تا در شبهای شهادت ترانه تاثیر گذارشان جایگزین ترانه محسن یگانه شود . راستی محسن یگانه دندان درد وحشتناکی حین کار داشت و بعد از خروج از استودیو همیشه از درد فریاد می کشید !

* سختی کار مجری گری کجاست احسان ؟

یه جا که احساس می کنی برنامه نمی گیره نمی تونی ارتباط برقرار کنی انتقادها هجوم میاره ولی خوب آنتن حرمت داره باید تحمل کرد .

* کدوم یکی از سریالهای ماه رمضونو پسندیدی ؟

هیچکدوم رو اصلا ندیدم چون وقتشو نداشتم !   

* خود احسان تا چه حدودی اهل عمل به چیزهاییه که می گه ؟

نمی گم من غیبت نمی کنم ولی با خدا و با اعتقادات شخصی خودم .

* احسان علیخانی خودش رو برای ما تعریف کنه ؟

 یه ایرونی بلند پرواز . یه جاهایی کله شق و با اعتماد به نفس بالا و آرزوهای عجیب و غریب .

* نقطه ضعف و قوتت ؟

نقطه ضعفم اینه که زود گول می خورم و نقطه قوتم هم اعتماد به نفس بالای خودمه .

* یک نفر رو هم احسان علیخانی حلال کنه ؟

همه اون آدم هایی رو که چشم دیدن موفقیت ماه عسل رو نداشتن حلال می کنم . که خیلی بودن و بعضیا با انتقادهای واقعا مسخره سعی در تخریب وجهه عمومی برنامه داشتن .

* مرسی احسان جان از اینکه وقتت رو به ما دادی حرف خاصی نداری ؟

من از علی اصغر پور مهدی , مدیر محترم شبکه 3 سیما تشکر جانانه ای دارم . همچنین فضل الله شریعت مداری مدیر گروه که هر روز سر برنامه می اومدن و دلگرمی می دادن از علی زاهدی مهر ممنونم با اینکه خسته بود از کوله پشتی به من نه نگفت . از حامد میر فتاحی که واقعا معجزه می کرد و خیلی شبها بی خوابی کشید . از محمد پیوندی , مرتضی محمدی , مجتبی کریمی , حسن هندی و پیمان قانع که همه به نوعی یار و همراه ما توی موفقیت ماه عسل بودن تشکر می کنم . و دست آخر اینکه : از دنیای تو بی تو می ترسیم ! هر رفتنی رسیدن نیست اما برای رسیدن راهی جز رفتن نیست , همه مون همسفریم ....از دنیای تو بی تو می ترسیم ....

* برای احسان علیخانی آرزوی موفقیت داریم .  

خدایا ! به ما آن ده ,  که آن به !

 احسان عليخاني از خانواده اش مي گويد :

جشن تو جشن تولد تمام خوبي هاست ، جشن تو شروع زيباي تمام شادي هاست .

             معجزه ي احسان

جزرومد از زبان حسنی

جدي‌ترين فعاليت فرزاد حسني به عنوان مجري به برنامه «نيمرخ» برمي‌گردد. شايد اجراي فرزاد حسني در اين برنامه يکي از مهمترين دلايل انتخاب او براي برنامه «کوله‌پشتي» بود. برنامه‌اي که با اجراي متفاوت حسني خيلي زود در ميان مخاطبان جاي خود را باز کرد و دوست و دشمن بسياري براي خود تراشيد.
وي درباره جزر و مد وماجراهای پیش آمده گفت: «نام برنامه را من انتخاب کردم جزر و مد به معني حول و تکان آب وقتي عاشق مي‌شود. آوردن عروس و دامادها در برنامه هم طرح خود من بود. حتي ظروفي را که در آن افطاري مي‌خورديم من انتخاب کردم.»
اما اين بار فرزاد حسني در ميانه، راهش را از بقيه مجموعه جدا مي‌بيند. به طوري که احسان عليخاني مجري جوان برنامه صبح آمد جايگزين او شد. بازار شايعات در ميان مخاطبان و همچنين وب‌سايت‌ها و وبلاگ‌هاي فارسي رواج پيدا مي‌کند. اما شايد باور نمي‌شد تنها دليل جدايي‌فرزاد حسني از گروه «جزر و مد» يک ميز باشد ميزي که به فاصله چند روز از رفتن او به جاي سابقش بازمي‌گردد. فرزاد حسني به پندار مي‌گويد: من در همان ابتداي برنامه گفته بودم که برنامه ما تعريف و شکل مخصوص به خود را دارد. درست است که ما براساس سنت ايراني بر روي زمين مي‌نشينيم اما به خاطر آنکه نشستن بر روي زمين به خصوص براي خانم‌ها مشکلي ايجاد نکند ميز مي‌گذاريم. من اين را شرط کرده بودم و آنها پذيرفته بودند. اما سر برنامه ششم ديدم دارند ميز را مي‌برند گفتم چه خبر شده جهازبرون است؟ ميز را بردند و سفره انداختند. من به آقاي زاهدي گفتم ما قبلا صحبت کرديم من روي زمين به اين شکل نمي‌نشينم. گفت: ننشين.
با عوامل قرار گذاشتيم که من فقط خداحافظي کنم، علي زاهدي به محض آمدن از پخش، برنامه را قطع کرد و گفت: تو از حد وظايفت تجاوز کردي. من هم گفتم من در تمام مراحل کار در حدي بيش از يک مجري فعاليت کردم حالا سر اين موضوعي که قبلا توافق شده اين طور برخورد مي‌شود.
پس از آنکه تيتراژ پاياني کار تمام مي‌شود فرزاد حسني کار را ترک مي‌کند و 35 دقيقه بعد احسان عليخاني با او تماس مي‌گيرد.
احسان به من گفت: «فرزاد، مدير گروه اجتماعي با من تماس گرفته است و گفته از فردا من به جاي تو بروم اما من نمي‌دانم چه کنم مردم تو را به عنوان مجري اين برنامه مي‌شناسند. من هم گفتم ناراحت نمي‌شوم اگر تو به جاي من بروي و به اين ترتيب احسان به جاي من رفت. پس از رفتن من از اين برنامه آنها به اين نتيجه مي‌رسند که ميز برگردد در واقع به نظر مي‌رسد به دستور آقاي پورمحمدي رئيس شبکه ميز را برگرداندند.

احسان عليخاني: انتخاب همسر مشكل‌ترين مسئله زندگي است

     

    
     در آبان هزار و سيصد... به دنيا آمدم، ساكن منطقه هروي تهران هستم و دانشجوي ترم آخر مديريت بازرگاني.
     به نظر من سخت‌ترين قسمت زندگي، انتخاب همسر است.
     در سال 77 وارد عرصه تئاتر شد و كم‌كم به تلويزيون راه پيدا كردم. به پيشنهاد دوست عزيز مقابل دوربين رفتم و برنامه‌هايي از قبيل صبح بخير ايران، مرواريد، قله‌هاي افتخار و باشگاه مهرورزان را اجرا كردم. همچنين برنامه صبح آمد هم اجرا كردم.
     اولين برنامه زنده‌اي كه اجرا كردم در سال 80 به عنوان مجري مهمان در روز تولد حضرت امير بود.
     از اعتماد به نفس بالايي برخوردارم و اين بهترين خصيصه در زندگي‌ام است. 
     اگر مجري‌گري نمي‌كردم شايد خبرنگار مي‌شدم.
     بهترين هديه‌ام، دوچرخه‌اي بود كه در سن 5 سالگي از مادرم گرفتم.
     بيادماندني‌ترين برنامه‌اي كه اجرا كردم، روز سالگرد «صبح آمد» بود كه در قوچان اجرا كرديم.
     سعي مي‌كنم در اجرا تپق نزنم، اگر هم اتفاق بيفتد به نوعي برطرف مي‌كنم.
     به جز كارهاي اجرا، يك شركت تبليغاتي دارم و تيزر مي‌سازم.
     يكي از دلايل پيشرفت انسان، وجود رقيب است، هنگامي كه آدم رقيب نداشته باشد، ممكن است در جا بزند.
     اگر رقيب من، رقابت ناسالمي انجام دهد، سعي مي‌كنم به او محترمانه تذكر بدهم، اما آن طور نيست كه خداي ناكرده مقابل بيننده همديگر را خراب كنيم، چرا كه آنتن تلويزيون حرمت خاصي دارد.
     در برنامه جزر و مد از خودم و فرزاد حسني‌كلي شايعه شنيدم و خواندم و همچنين شايعه شده بود كه من نوه دختري مرحوم منوچهر نوذري هستم!
     پژو GLX دارم و از رانندگي خيلي خوشم مي‌آيد، اگر جايي را پيدا كنم، پايم را تا آخر روي پدال گاز فشار مي‌دهم. گاهي اوقات هم به اتفاق دوستانم به پيست اتومبيلراني مي‌روم.
     خانواده‌ام بيشتر دنبال تحصيل و علم و اين طور چيزها هستند.
     مردم ما منتقدهاي باهوشي هستند و نقد را به معناي واقعي كلمه خوب انجام مي‌دهند و خالصانه مي‌گويند: حتي بهشون دروغ بگي، خوب مي‌فهمند، اين قدر برخورد با مردم رو دوست دارم كه خدا مي‌دونه، بعضي‌ها هم طوري كارشناسي انتقاد مي‌كنند.
     اعتبار مجري‌گري مرا مردم مشخص مي‌كنند.
     براي اين‌كه تاريخ مصرف يك مجري طول بكشد بايد يا كم‌ كار كند يا خيلي حرفه‌اي‌، در غير اين صورت براي بيننده خسته‌كننده مي‌شود.
     شهرت مثل لبه تيغ است، يك سمت خوب يك سمت بد، خيلي‌ها هم كه به شهرت مي‌رسند، ممكن است پشيمان شوند.
     گفته‌هايي در اجرا بر زبان آوردم كه مردم به من گفتند اين حرف‌ها در اندازه تو نيست، و همان امر باعث شده كه دلم در اجرا بشكند.
     بهترين مجري برنامه‌هاي زنده را نمي‌توانم معرفي كنم.
     طرفدار تيم خاصي هستم، اما نمي‌توانم بگويم، اين كه در حال حاضر پيراهن قرمز تن من است، دليل نمي‌شود پرسپوليسي باشم، البته شايد هم باشم.
     رنگ قلب همه مردم دنيا سفيد است، اين خودمان هستيم كه دل‌هايمان را رنگ مي‌كنيم.
     اين‌كه بتوانم كسي را شاد بكنم، مرا شاد مي‌كند.
     گناه كردن و سپس از عذاب وجدان مي‌ترسم، مي‌ترسم كه خداي ناكرده عاقبت به خير نشوم.
     بهترين غذايي كه دوست دارم در بيرون از منزل بخورم پيتزا است.
     مي‌گويند، 106 كيلو وزنم است، مي‌گويند شكمو هستم.

به خدا سرم شلوغه.اهل کلاس گذاشتن نیستم.یا مثل بعضی ها باشم که می گن اگر سر قرارت دیر بری کلاس داره.

بگذریم.از چند ماهگی حرف زدید؟

نمی دونم ولی مطمئنم زود حرف زدم .چون الان دارم نتایجشو حس می کنم.

چند ماهگی دندان در آوردید؟

(می خندد!) نمی دونم به خدا.از مادرم می پرسم بعدا به شما می گم !

با چه اسباب بازی هایی بیشتر بازی می کردید؟

توپ.تفنگ

خاک بازی هم می کردید؟

نه بابا .چون مادرم پرستار بود نمی گذاشت با خاک و گل بازی کنم.

الان چه طور؟

آره .وقتی می رم شمال با شن خیلی بازی می کنم.

خاله بازی هم جزء بازی های کودکی تان بود؟

آره خیلی دوست داشتم .در کل من خیلی شیطنت می کردم.

همبازی شما بیشتر چه کسی بود؟

(می خندد!)من با دخترها همبازی بودم ! ولی بیشتر با پسر خاله ام {امیر حسام} صمیمی بودم و بازی میکردم .چون اون یه ماه از من کوچکتر بود و ما با هم بزرگ شدیم .امیرحسام بهترین دوست من بود.

هنوز هم با او ارتباط دارید؟

تا قبل از دانشگاه با هم بودیم .ولی او مهندسی قبول شد .من مدیریت .بعد هم که درگیر کار شدیم . فقط در میهمانی ها همدیگر را می بینیم.

از بین اعضای خانواده به چه کسی از نظر عاطفی وابسته تر بودید؟

مادرم.هنوز هم من همه چیزو به مادرم می گویم .مادر زندگی من است.

از شیطنت هایتان برای ما بگویید.

یکبار وسط یک فرش دوازده متری را با شمع سوزاندم .روی فرش بیست تا شمع روشن کرده بودم.

چند سال داشتید که این کار را کردید؟

پنج سال.

چرا؟

دیده بودم که مادرم توی سقا خانه شمع روشن می کرد این تصویر در ذهنم مانده بود.

عکس العمل مادرتان چه بود؟

چیزی نمی گفت . ته تغاری بودم دیگه.(با خنده!)

به خاطر شیطنت اصلا از جانب مادرتان تنبیه نمی شدید ؟

خوب چرا . گاهی گوشمو می کشید.

باز هم از شیطنت هایی که در منزل انجام می دادید بگویید.

من کسانی را که دوستشان دارم اذیت می کنم .البته بیشتر حرص می دهم .مثلا این که خواهرامو خیلی اذیت می کنم.ولی یادم هست که خیلی بچه بودم که ماهی قرمزها را دانه دانه از آب در می آوردم و می انداختم روی فرش. تا بیست می شمردم.دوباره می انداختمش داخل آب .اگر زنده می شد آن قدر این کارو می کردم تا بمیرد و بعد ماهی بعدی.

در مدرسه تنبیه هم می شدید؟

من اگر درسخوان نبودم هیچ کجا جای من نبود ولی یکبار ناظم مدرسه منو بد جوری تنبیه کرد . آخه خیلی شیطنت می کردم.

با بچه های مدرسه دعوا می کردید؟

خیلی .(با خنده!)

کتک می خوردید؟

من چون بزرگتر بودم می زدم .البته یه جاهایی کتک هم می خوردم .مادرم هفته ای یک بار به خاطر شیطنت های من به مدرسه می آمد . چون شیطنت در وجود من همیشه بود و هنوز هم هست.البته بعضی هاش بد آموزی داره!

راز دار بودید و یا راز بچه ها را فاش می کردید؟

من کلا با این کلمه راز مشکل دارم .اگه رازه نباید به کسی بگی چون اون دیگه راز نمی شه ولی من هنوز هم رازدار هستم و خیلی از دوستانم مشکلاتشان را برای من می گویند. بعضی وقت ها هم نقش یک مشاور را برایشان بازی می کنم .

خودتان هم رازی دارید که به کسی نگفته باشید؟

نه من اصلا راز ندارم چون خیلی رک هستم ولی همیشه از کودکی رازدار بودم .البته راز بچه ها معمولا همان شیطنت های کودکی بود که به هم قول می دادیم به کسی نگوییم.مثلا زنگ درها را می زدیم و فرار می کردیم .این می شد راز ما.یا این که وقتی برق می رفت روی زنگ ها چسب می زدیم . تصور کنید وقتی برق می آمد چه اتفاقی می افتاد .یک بار روی زنگ های خودمان چسب نزدیم و همسایه ها فهمیدند و راز ما لو رفت ولی بعد ها مراقب بودیم تا کسی شک نکند.

گناه خودتان را گردن کسی می انداختید؟

یک بار در مدرسه جشن مبعث بود.من به اتفاق چند نفر از بچه ها رفتیم گوشه حیاط نشستیم. یکی از بچه ها ضرب آورد من هم چون خوب ضرب می زدم شروع کردم .بچه ها هم دست می زدند و کلی مسخره بازی می کردیم .نگاهم به ناظم افتاد که از ته حیاط می آمد .یکی از بچه ها گفت:به من هم بده بزنم.با دیدن ناظم ضرب را به او دادم و خودم کنار رفتم .تا رسید دنبال کسی می گشت که ضرب می زند طفلک پسره فکر می کنم این نا جوانمردانه ترین حرکت زندگی من بود.(با خنده)

چرا این کار را کردید؟

چون می دونستم ناظم ما بد جوری تنبیه می کند.منم ازش می ترسیدم .البته بر عکس آن اتفاق می افتاد و من گناه کسی را به گردن می گرفتم.

شما که بچه زرنگ بودید حتما تقلب می رساندید . درسته!؟

بله .البته من یک تقلب را پایه گذاری کردم.

در موردش توضیح بدهید.

این تقلب من بیشتر در فصل سرما که از کاپشن استفاده می کنیم کاربرد دارد. معمولا کاپشن را پشت صندلی خودت آویزان می کنی . اما ما کاپشن را مقابل صندلی جلویی آویزان می کردیم . همین طور پشت سر هم . برگه چک نویس را هم داخل جیب می گذاشتیم و به نوبت کاپشن را تن می کردیم و از روی کاغذ می نوشتیم .این کاپشن تا ته کلاس همین طوری می رفت.(با خنده!)

پول تو جیبی شما چقدر بود ؟

کم نبود.به نظرم اندازه بود.

بیشتر چه می خریدید؟

خوراکی .مثل آلبالو و ....(بوفه مدرسه رو آباد می کردیم.)

پس اهل پس انداز نبودید؟

نه من در حال حاضر هم پس انداز کردن بلد نیستم .باورتان نمی شود اگر بگویم که من حساب بانکی ندارم و همه پولم را خرج می کنم.مادرم همیشه در این مورد با من مشکل دارد.

به غیر از خوراکی هر چیزی که مد می شد را می خریدید؟آره.مادرم خوش سلیقه بود و همیشه لباسهای خوب برایم می خرید.

از رویای کودکی تان هم برایمان می گویید؟

بله . من شوهرخاله ای داشتم که مهندس برق بود و یک کارگاه داشت که یک سری قطعات تولید می کرد .من عاشق حرکات او بودم . اینکه عینک مخصوص می زد و با لحیم کار می کرد و چیز هایی می ساخت و بسته بندی می کرد. به همه می گفتم می خوام مهندس بشم .با این که نمی فهمیدم مهندس یعنی چه . ولی الان هیچ کار فنی بلد نیستم . فقط بلدم لامپ عوض کنم.(با خنده!)

با این وجود شما فکر می کنید مرز تخیل و واقعیت کجاست؟

من مخالف تخیل نیستم چون یکی از پله های ترقی و پیشرفت بشر تخیل بوده. مثل ژول ورن که کارش در یک زمانی احمقانه بود ولی بعد تبدیل به واقعیت شد. کاملا قبول دارم که انسان باید تخیل داشته باشد چرا که بعضی وقتها بسیار شیرین است اما معتقدم که عیار لحظات آفتابی زندگی واقعی آدم خیلی لذت بخش تر از لحظات رویایی است ولی رویا می تونه یک انرژی تلنگر و یا تصویر ذهنی برای حرکت آدم باشد.

در سنین پایین تر سفر مجردی هم می رفتید؟

نه....مگه میشه! خیلی بده.(با خنده!)

چرا؟!

کدوم پدرو مادری اجازه می دن ؟!

بدون اجازه ی پدر و مادر منظورم بود.

یه دفعه بگو فرار کردم یا نه ! (با خنده!)

اردو چه طور؟

بله چون فضا هم باز بود بسیار شیطنت می کردم.

در کودکی مقابل آینه می ایستادید حرف بزنید؟

بله . این کار رو خیلی دوست داشتم. هنوز هم مقابل آینه می ایستم و حرف می زنم . در کل آینه رو خیلی دوست داشتم.

وقتی مادرتان نماز می خواند پشت سرش می ایستادید؟

بله . این کارو خیلی دوست داشتم . البته بعضی وقتها مهرش رو بر می داشتم و اذیتش می کردم .اصولا نماز یک اتفاق جالبه . چون یک سکونی در این ارتباط هست که در هیچ ارتباطی نیست.به همین دلیل برای بچه ها هم جذاب است.

اصلا یادتان هست که اولین بار کی نماز خواندید؟

بله . بعد از جشن تکلیف چون مادرم و خواهر و برادرم برایم کیک و کادو گرفتند صحنه آن روز هنوز هم در ذهنم مانده اولین گفت و گو با خدا !

و اولین باری که روزه گرفتید؟

روزه کله گنجشکی زیاد گرفتم .چهار وعده می خوردم و می گفتم روزه هستم (با خنده!) ولی ۱۳-۱۲سالم بود که روزه کامل گرفتم و خیلی بهم چسبید.

در دوران کودکی نذر هم می کردید؟

آره. خیلی این کارو می کردم. نذر می کردم و حاجتم رو می گرفتم و بعد می گفتم : خدایا تو که داری پس بی خیال شو....نذرم رو ادا نمی کردم . خوب بچه بودم دیگه.

معمولا پسر بچه ها رابطه ی زیاد خوبی با خواهرشان ندارند.ارتباط شما چگونه بود؟

من از وقتی که خودمو شناختم همه ازدواج کرده و رفته بودند ولی خیلی دوست داشتم که یک خواهر کوچکتر داشتم و اذیتش می کردم.

چند سال داشتید که پشت فرمان اتومبیل نشستید؟

از۱۶-۱۵ سالگی ماشین خواهرمو بر می داشتم . یکبار هم تصادف کردم . الان اگه بفهمه پوستمو می کنه !(با خنده!) ولی واقعا من در آن سال ماشینو روشن می کردم و می بردم بیرون ولی از بچه گی رانندگی رو دوست داشتم . این خاصیت پسرهاست!

به عنوان آخرین سوال می خواهم از زمانی بپرسم که هیئت های عزاداری تشکیل می شد. قطعا شما هم در این مجالس شرکت می کردید؟

بله.۱۳-۱۲سالم بود که یک هیئت درست کردیم .البته خانواده ها خیلی به ما کمک می کردند. برای ما پرچم و زنجیر و دهل می خریدند. ما هم دسته راه می انداختیم و یکی زنجیر می زد یکی می خواند . من هم دهل می زدم . ۸-۷نفر بودیم . شبها هم شام می دادیم . مثلا یک شب یکی ماکارونی می آورد آن شب به هیئت ماکارونی می دادیم. یک شب پیتزا ....خیلی باحال بود(با خنده!). من معتقدم مجلس عاشورا و امام حسین (ع) متعلق به عده ی خاصی نیست بلکه متعلق به همه است.

ممنون که به ما اجازه دادید خاطرات کودکی و نوجوانی شما را مرور کنیم . نظر خودتان در این باره چیست؟

خوب بود . گاهی لازم است که آدم خاطرات کودکی اش را در ذهن مرور کند .